De locatie was al in het Neolithicum bewoond. Diverse vondsten, waaronder een gepolijste stenen bijl, potscherven en een Gallische munt, getuigen van het gebruik ervan in die tijd. De ontdekking van een stenen molensteen en verschillende fragmenten van amforen en Romeinse tegels op de terrassen ten zuiden en oosten van het kasteel bevestigt de aanwezigheid van een Gallo-Romeinse nederzetting in de 1e eeuw voor Christus.
Enkele potscherven bewijzen dat de site nog steeds intensief gebruikt werd tijdens de vroege middeleeuwen. In 842 wordt Peyrepertuse voor het eerst in teksten vermeld onder de naam Pago Petrepertuse; de naam is afgeleid van het Latijnse Petra Pertusa (de doorboorde steen). Dankzij de strategische verdedigingsmogelijkheden ontwikkelde het zich tot een administratief centrum in een tijd waarin de macht sterk gemilitariseerd was. Het maakte deel uit van het graafschap Razès, een Karolingische pagus.
In 1021 was Peyrepertuse een bezit van de graaf van Besalú en werd het toevertrouwd aan een kasteelheer die de voorouder zou worden van de adellijke familie Peyrepertuse . Vanaf het begin van de 11e eeuw stond de versterkte nederzetting Peyrepertuse onder controle van Narbonne en vervolgens Barcelona. Er werd een eerste feodaal kasteel gebouwd, bestaande uit een verdedigingswerk en een kerk uit de 12e eeuw. Het was een bezit van de adellijke familie Peyrepertuse , die het gehele westelijke deel van het gebied beheerste. In 1155 was Béranger de Peyrepertuse een vazal van heer Raymond, graaf van Barcelona en prins van Aragon.
Tijdens de Albigenzische Kruistocht gaf Willem van Peyrepertusis zich op 22 mei 1217 zonder strijd over aan Simon de Montfort. Zeven jaar later werd Willem geëxcommuniceerd door de aartsbisschop van Narbonne omdat hij zijn beloftes aan de koning niet was nagekomen. Hij sloot zich rond 1240 aan bij de Albigenzische opstand van Raymond Trencavel, maar gaf zich definitief over op 16 november van hetzelfde jaar. Het kasteel werd in 1239 een koninklijke vesting toen Lodewijk IX het kocht van Nunyo Sanche, regent van het koninkrijk Aragon.
Na de kruistocht van de baronnen, gevolgd door de koninklijke kruistocht in 1226, werd het kasteel van Peyrepertuse in 1258 een koninklijke vesting door het Verdrag van Corbeil. De bouw van de lagere, driehoekige omheining dateert uit het midden van de 13e eeuw. In 1242 gaf Lodewijk IX opdracht tot de aanleg van een trap die in de rots werd uitgehouwen.
Sinds de bouw ervan heeft het fort de functie gehad om de controle te verzekeren over het gebied dat ketters en dissident was in relatie tot de koning van Frankrijk, en om de koning van Aragon, die een vijandige macht is, onder ogen te zien.
Vanaf dat moment ondernam Lodewijk IX grote bouwprojecten. In 1242 gaf de koning opdracht tot de aanleg van een trap naar het bovenste deel van het plein en liet hij in 1250-1251 de donjon San Jordy (Sint-Joris) bouwen. Tegelijkertijd liet hij de oude donjon en de kerk renoveren. In 1285, tijdens de oorlog met Aragon, diende Peyrepertuse als residentie voor de vluchtende notabelen van Perpignan . In 1542 werd het kasteel ingenomen door Jean de Graves, heer van Sérignan, in naam van de Reformatie, maar het werd snel bevrijd en de daders werden geëxecuteerd.
Ondanks het Verdrag van de Pyreneeën in 1659, dat de grens verder naar het zuiden verplaatste, behield de stad een klein koninklijk garnizoen tot de beginjaren van de Franse Revolutie, toen het definitief werd verlaten.
Majestueus gelegen op de steile toppen van de Corbières, verrijst het Château de Peyrepertuse als een tijdloze bewaker van de middeleeuwse geschiedenis. Eeuwenlang getuige geweest van feodale strijd en ridderlijke heldendaden, vertellen de imposante muren een verhaal vol emotie en mysterie.
Dit juweel van Occitaanse militaire architectuur domineert de omliggende valleien en biedt een adembenemend panorama, waar wilde natuur samensmelt met menselijke invloed. Elke steen, met zijn imposante torens en duizelingwekkende wallen, ademt een glorieus verleden en nodigt bezoekers uit zich te verdiepen in een tijdperk waarin legendes tot leven komen. In Peyrepertuse lijkt de tijd stil te staan en biedt het avontuurlijke zielen een open deur naar de middeleeuwse eeuwigheid.
Vanuit strategisch oogpunt domineert het kasteel de regio Corbières, en binnen het gezichtsveld bevinden zich het Château de Quéribus, de Pech de Bugarach, de Mont Tauch en, op een heldere dag, een uitzicht op de Middellandse Zee, zo'n 40 km verderop. Het hele complex, dat de rotsachtige bergkam van de Roc de Sagnes bekroont, vormt een ware keteldal, ingesloten door de Roc de Sagnes (848 m), de Sarrat Pounchu (672 m) en de Quille (935 m).
De vesting Peyrepertuse , die zich vastklampt aan de kalkstenen klif, strekt zich uit over ongeveer 300 meter. De vesting reikt tot een hoogte van 800 meter en biedt een adembenemend uitzicht over het landschap. Omgeven door een magnifiek, ongerept landschap , een mengeling van struikgewas en loofbossen, is een bezoek aan deze indrukwekkende vesting een spectaculaire en verrijkende ervaring.
De gemeente valt onder de werkingssfeer van de Bergwet.
De flora en fauna zijn zo bijzonder dat er twee ZNIEFF (natuurgebieden van ecologisch, faunistisch en floristisch belang) zijn afgebakend. ZNIEFF nr. 2000-10 en nr. 2000-0001. Bij ZNIEFF's worden geen beschermende maatregelen genomen: ze markeren en vermelden gebieden die van bijzonder belang zijn.
De gemeente is opgenomen in de NATURA 2000-perimeter.
Dankzij overleg en betrokkenheid van de bevolking heeft het gebied een beschermingszone voor stedelijk en landschappelijk architectonisch erfgoed (ZPPAUP).
De gemeente maakt deel uit van de omtrek van het Gemengd Syndicaat van het Regionaal Natuurpark Corbières – Fenouillèdes.
Het maakt deel uit van het beschermde gebied van Pech de Bugarach en de noordelijke bergrug van de synclinale van Fenouillèdes, vastgelegd in ministerieel besluit van 14 februari 2017.
Op 19 maart werd het Château de Peyrepertuse aangewezen als historisch monument .
Op 6 maart werd het gebied rondom het Château de Peyrepertuse officieel aangewezen als beschermd gebied . Een strook grond van 500 meter breed strekt zich daar vanaf uit.
14 februari Classificatie als natuurgebieden door het Ministerie van Milieu
De wetenschappelijke commissie heeft ervoor gekozen om het Château de Peyrepertuse te selecteren en voor te stellen het op te nemen in de prestigieuze lijst van monumenten op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Peyrepertuse is een van de zeven kastelen, samen met de Cité de Carcassonne, die de weg naar de UNESCO-werelderfgoedstatus als "serieel erfgoed" zijn ingeslagen.
Het architectonisch erfgoed van de stad omvat een gebouw dat beschermd is als historisch monument: het Château de Peyrepertuse , een locatie die in 1908 als zodanig werd geclassificeerd.
